Op het moment dat we tekenden voor de boerderij, wisten we al dat er een hond moest komen. Bij een boerderij hoort een hond en we hadden ruimte genoeg. Omdat we heel graag een hond uit een asiel wilden adopteren, hebben we alle Nederlandse websites afgezocht. Helaas voldeden de honden die we tegenkwamen niet aan onze eisen. De hond moest bijvoorbeeld met katten en paarden kunnen leven. Ook wilden we een hond die vertrouwd was met de omgang met kinderen. Dit omdat veel van onze vrienden op dat moment al jonge kinderen hadden. Toen we tot de conclusie kwamen dat er in Nederland geen hond voor ons was, zijn we op zoek gegaan naar een stichting die honden in andere landen opvangt. Zo kwamen we bij Stichting Hondenzorg en Welzijn terecht. Hier vonden we Thor. Een zwarte hond met een voedselintolerantie, daar kwamen we al snel achter. De verwachting van het personeel was dat hij niet snel geadopteerd zou worden, omdat hij groot, zwart en duurder dan gemiddeld was. Hij was getest met katten en kinderen en voldeed aan onze eisen. We waren op slag verliefd! Op 30 juli kwam Zorro bij ons thuis in Nederland. 

​

Na verloop van tijd kwamen er steeds meer dieren bij ons wonen:

• Humphrey verdiende een maatje;

• Ilona wilde varkens voor haar verjaardag;

• We namen een paar kippen in huis die Red een legkip van de dood had gered;

• De varkens waren ons te slim af en kregen zelf een nestje;

• We adopteerden Lena van Stichting Hondenzorg en Welzijn;

• We hebben drie ongewenste hanen opgenomen;

• Sophie kreeg drie cavia's (uit een opvangcentrum in Bakkeveen) als kerstcadeau van Ilona;

• en zo volgden er nog meer dieren die een tweede kans verdienden.

​